Toprağı Delen Sürgün; Kuşkonmaz

kuskonmaz

Latince adı ile “asparagus officinalis,” Türkçe’siyle kuşkonmaz bitkisi, bahar ayları gelip te havalar ısınınca sürgünleri toprağı delerek çıkar ve boyu 20-24 cm’yi bulduğunda da hasata hazır hale gelir. Kuşların konacak dalı olmadığı için adının kuşkonmaz olduğu ileri sürülen bu lezzetli bahar sebzesi, A,B1,B2,B6 ve C vitaminleri, folik asit, fosfor ve potasyum açısından çok zengin lifli bir sebzedir. Ayrıca kum döktürücü, kalbi güçlendirici ve kanı temizleyici özelliği ile çok eski çağlardan beri tüketilmektedir.

Yurdumuzda genelde yabanisi daha çok tüketilir. Sarmaşık, avronyes, izvinye, aspariçe, asfaraca ya da tilkişen gibi farklı adları ile anılan yabani kuşkonmazın, en sevilen yemeği ise yumurtalı kavurmasıdır. İklimi ve toprak yapısı ile kuşkonmaz yetiştiriciliğe çok uygun olan ülkemizde, kuşkonmaz tarımı ilk defa Cumhuriyet’in kuruluş döneminde, Atatürk’in isteği ile Yalova Devlet Çiftliğinde üretilmiştir. Yine Cumhuriyet’in kuruluş döneminde yabancı misafirlere verilen özel davetlerde kuşkonmaz ikram edildiği de o döneme ait davet mönülerinde görülebilir.

Pişirmesi çok kolay olan kuşkonmazın botanik anlamda iki çeşidi bulunmaktadır. Yeşil ve mor. Beyaz kuşkonmazlar ise yeşil kuşkonmazın güneş görmeden toprak altı yetişmesi ile olur. Mor kuşkonmazın şeker oranı yeşile oranla biraz daha yüksek olduğu için çiğ olarak salatalarınızda ya da cacık içersinde tüketebilirsiniz. Yeşil ya da beyaz kuşkonmazın sert sap kısımlarını (ortalama 2cm kadar) kestikten sonra, tuzlu kaynar suda makarna gibi 6-7 dakika haşladıktan sonra buzlu suya atıp süzerek, bir sos ile servis edebilir, makarnanıza ya da salatanıza ekleyebilir ya da yabanisinin çok sık yapıldığı gibi yumurta ile kavurarak servis edebilirsiniz.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir



Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>